[บ่นๆ]ใส่ใจกันบ้างก็ดี
posted on 27 Aug 2009 19:08 by syetoru
เราอาจจะไม่ใช่คนที่รักษาสัญญาอะไรมากมายนัก
แต่เราก็ใส่ใจในทุกคำพูดที่พูดอะไรกับใครออกไป
วันนั้นที่เธอบอกว่าจะรอฉันตรงนั้น หลังจากที่เราแยกจากกัน
ฉันก็รีบวิ่งไปทำธุระ
แล้ววิ่งกลับมาที่เดิม....
แต่....เธอก็ำไม่อยู่ตรงนั้นอีกแล้ว
ฉันก็พยายามวิ่งหาเธอ...ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนสักแห่งบริเวณนั้น
หรือเธออาจจะกำลังวิ่งตามหาฉันอยู่ก็ได้
และ...ฉันก็หาเธอไม่เจอ
ฉันจึงมายืนอยู่ที่เดิมเผื่อเธอจะเดินมาเจอฉัน
ฉันยืนรอ....รอ รอ
และมองไปรอบๆโดยหวังว่าเธอจะโผล่หน้ามาให้เห็นด้วยท่าทีสำนึกผิด
หรืออะไรก็ได้ที่เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเธอกำลังตามหาฉันอยู่
ผู้คนเดินผ่านไปมา และบางคนก็เดินผ่านเลยฉันไป
ฉันรู้สึกเหมือนกับสิ่งของที่ยืนประดับร้านค้าข้างทาง
....แลดูไร้ค่า และไม่มีใครต้องการ
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ฉันยังยืนรอเธออยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
โดยยังเหลือความหวังเล็กๆว่าเธอยังจะตามหาฉันอยู่
...และในที่สุดความหวังนั้นก็ได้มอดดับลงไป
ฉันตัดสินใจเดินออกจากตรงนั้น
และเดินไปทำธุระต่อไปของฉัน
ฉันรู้สึกหมดแรง และกำลังใจ รู้สึกไร้ค่าอย่างที่สุด
เธอเห็นฉันเป็นอะไร
คำพูดที่เธอบอกฉันว่าเธอจะ"รอ"ฉัน
มันทำให้ฉัน"รอ"เธอ
แต่เธอ.....กลับ"ไม่รอ"ฉัน
ฉันไม่มีเกียรติ ไม่มีค่าพอที่เธอจะใส่ใจฉันเลยหรือ
ทำไมเธอทำกับฉันอย่างนี้.....
รอกันบางสักนิดจะเป็นไร
หรือไม่ก็บอกฉันสักหน่อยว่าเธอจะไปไหนก่อนที่จะจากกัน
คิดไปฉันก็น้ำตาซึมระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินไปหาจุดหมายของฉัน
"ฉันมันคงไม่มีค่า มีความสำคัญอะไรกับเธอเลยสินะ"
ฉันรู้สึก "เจ็บ" อย่างบอกไม่ถูก
แต่โทษเธอฝ่ายเดียวก็ไม่ได้
ฉันอาจจะผิดเองที่ไปทำธุระในขณะที่เธอกำลังรีบอยู่
ฉันอาจจะผิดเองที่ไปทำธุระของตัวเองนานเกินที่เธอจะรอฉันไหว
ฉันอาจจะผิดเองที่ไม่เข้าใจว่าการที่เธอไม่รอฉันตรงนั้น....นั่นแปลว่าเธอไม่ได้รอฉันอีกแล้ว
.....คิดได้แบบนั้น ฉันก็คุมอารมณ์ไม่ให้โกรธเธอได้
.........................................
..................................
...................
หลังจากที่ฉันทำธุระเสร็จ
ฉันก็กลับไปหาเธอที่ห้อง
.....แต่ดูท่าทางเธอจะลืมเรื่องเมื่อกลางวันไปเสียแล้ว
เธอพูดแต่เรื่องงาน
ถ้าฉันไม่เข้าข้างตัวเองเกินไป
ดูเหมือนกับว่าเธอกำลังพยายามทำให้ฉันลืมเรื่องนั้น
.....ฉันหวังว่าเธอจะมีคำแก้ตัวดีๆที่ปล่อยให้ฉันต้องรอเธอถึงครึ่งชั่วโมง
เป็นคำแก้ตัวที่แสดงว่าเธอยังนึกถึงฉันบ้างในเวลานั้น
......แต่เปล่าเลย.......
เธอไม่ได้พูดถึงเรื่องตอนนั้นแม้แต่คำเดียว
......................................................................................
..................................................................
............................................
.........................
.............
อยากให้รู้ว่าฉันเสียใจ
ฉันก็มี"จิตใจ"เหมือนกับคนอื่นๆที่เธอเคยคุยด้วย
ฉันไม่ได้เป็นแค่ตุ๊กตาพูดได้หรอกนะ
ฉันก็มีความหวัง...
และ...ฉันไว้ใจเธอ
แต่เธอเองเป็นคนที่ทำให้ "ความหวัง" และ "ความไว้ใจ"
เลื่อนหายไปกับน้ำตาที่ไหลรินในวันนั้น
แต่ฉัน............ฉันไม่โกรธเธอหรอกนะ.....
ฉันให้อภัยเธอเสมอ
ขอเพียงเธอได้อธิบายเหตุผลในวันนั้นให้ฉันฟัง
ขอแค่สักประโยคให้รับรู้ว่าเธอยังใส่ใจฉันบ้าง
ไม่ว่าจะยังไง....เราก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้....
หรือจะเลือกเป็นเพียงคนที่ร่วมโลกกันก็ตามแต่ใจเธอจะปรารถนาเถิด
หากรู้ตัวแล้ว แก้ตัวเสียวันนี้ยังไม่สายหรอก
ฉันยังรอเธออยู่ตรงนี้
รอคำ"แก้ตัว"ในวันนั้นของเธอเสมอ
อ่านเจอแล้วให้รีบมานะ
ก่อนที่ "ความเจ็บ" ในวันนั้นมันจะฝังรากลึกเกินเยียวยา
เพราะครั้งนี้....มันไม่ใช่ครั้งแรก
edit @ 27 Aug 2009 19:18:15 by ทราย_โทรุ
Tags: บ่น, เสียใจ2 Comments
#1 By Farm on 2009-08-27 19:17